Witrażownictwo jako rzemiosło artystyczne

Witrażownictwo nadal kojarzy się nam głównie z motywami biblijnymi, malowanymi twarzami świętych i Matką Boską w rozecie spoglądających na nas z kościelnych okien. Tymczasem od XIX wieku wyroby witrażownicze, częściowo dzięki działalności Louisa Comforta Tiffany’ego, stanowią ozdobę także w budynkach świeckich przedstawiając całą gamę motywów: od fauny i flory przez postaci ludzkie aż po kształty geometryczne. Witrażowników, ze względu na kosztowność wyrobów oraz niewielką liczbę mistrzów, jest naprawdę niewielu a proces samego powstawania witraża - zupełnie nieznany. Tymczasem kryje on w sobie fascynującą wiedzę z pogranicza sztuki, historii i techniki, którą posiąść można tylko poprzez mozolną i wytrwałą naukę. Ten zawód jest też silnie zmaskulinizowany, jak wiele starych rzemiosł. Tym bardziej zapraszam więc do wysłuchania opowieści o szkle, technikach, historii i samodzielnym zdobywaniu umiejętności przez kobietę – witrażowniczkę.

Autorka podcastu: Marta Rudnicka

Opowieści z dzieciństwa

Kiedy byłam dzieckiem, wieczorami mój dziadek snuł opowieści o czasach swojej młodości. Opowiadał mi o tym, jak toczyło się życie na podwórku jednej z kamienic na starym mieście w Poznaniu – o budzących go dźwiękach mieszczącej się tam mleczarni, bardzo srogich zimach i o wesołym, choć ubogim życiu przed wojną. Mówił też o wybuchu II wojny światowej i okupacji Poznania. Postanowiłam uwiecznić część z tych historii w formie krótkiego podcastu. Zapraszam do wysłuchania tej autobiograficznej narracji rodowitego mieszkańca Poznania.

Autorką podcastu jest Stanisława Maria Piotrowska

W nagraniu wykorzystano następujące utwory: Szczepcio i Tonko „Dobranoc, oczka zmruż”; Zenon Jaruga „Domek z kart” oraz „Powiedz mi mój księżycu”; Tadeusz Faliszewski „Cóż bez miłości wart jest świat”; Orkiestra Henryka Golda „Idzie wiosna”; Adam Aston „Ani ty, ani ja” oraz „W siódmym niebie”; Tola Mankiewiczówna „Powróćmy jak za dawnych lat".

IV TSBJ: Niewizualne metody badań

27.05.2015: trzy referaty wygłoszone w trakcie IV Transdycyplinarnego Sympozjum Badań Jakościowych w Poznaniu w ramach grupy dyskusyjnej pt. Audiowizualne metody badań jakościowych. Wystąpienia dotyczyły metod niewizualnych, w których najistotniejszą rolę odgrywa dźwięk, techniki jego rejestracji oraz późniejsze tworzenie reprezentacji wiedzy terenowej i naukowej.

1. Wystąpienie dr Agaty Stanisz pt. Niewizualne metody badań: audiografia i akustemologia

2. Wystąpienie mgr. Jarosława Jaworka pt. Metody badań historii dźwiękowej

3. Wystąpienie mgr Magdaleny Zych pt. Audiosfera wesela, słuch i wodze wyobraźni

* Polecamy odsłuchanie audycji, które powstały w ramach projektu Wesela 21. Audioportret, o którym opowiadała Magdalena Zych: http://etnomuzeum.eu/viewItem,wesela_21_audioportret.html